Inderdaad beste lezer, vandaag is het 8 (acht!!!) januari.
En drie koningen vieren we op 6 (zes!!!) januari…
Maar vandaag op 8 januari werd ik weer eens met mijn eigen principes geconfronteerd.
Zo van die principes van ‘dat is zo omdat dat zo moet en iets anders is ni goed’.
Vandaag, op 8 januari (ik kan het niet genoeg herhalen, gniffel), zag ik 6 (zes!!!) koningen.
Welgeteld in 2 stellen van 3. Bent u nog mee?
Ik zag dus, verspreid over de dag, 2 keer een groepje van 3 koningen.
Op 8 januari.
Terwijl ik er op 6 januari in de verste verte geen gezien heb!
Nog terwijl ik zwaar verontwaardigd dacht ‘Maar enfin, drie koningen is op 6 januari en niet op 8 januari, potverdikke!’, relativeerde ik mijn eigen uitbarsting van principe-itis en dacht ‘Och allé, kom, die mannekes moeten op zondag ook iets te doen hebben’…
Maar néé, die mannekes moesten vrijdag helemaal niet naar school! ‘t Was kerstvakantie godbetert!!!
Soit, we kwamen dichterbij (wij zaten in de auto) en toen verslikte ik me helemaal: het eerste groepje waren helemaal geen kinderen, maar opgeschoten lummels van 16-17 jaar, die halfverkleed met een of andere vod rond hun hoofd (en voor de rest hun gewone kleren welteverstaan) efkes van drie koningen dachten te gaan zingen, zo deur-aan-deur…
En ik was daar nog niet van bekomen toen we het tweede groepje zagen.
Wél kinderen deze keer.
Wél van kop tot teen verkleed…
In monster, smurf en varken…
Ligt da nu aan mij???
Bravo, Eva! Gelijk heb je! Er blijven al zo weinig tradities overeind en wat je doet, moet je goed doen! Zoals een oud-collega van mij die in de jaren zeventig met twee vrienden driekoningen ging zingen in Asse en omgeving; Zij hadden prachtige kleren en zaten elk op een dik Brabants trekpaard. De opbrengst ging naar een of ander goed doel. Die koningentocht kon elk jaar op meer bijval rekenen en de koningen werden steeds hartelijker onthaald, met de nodige opwarmers… Tot één van die koningen (zo zat als een Zwitser?) van zijn paard donderde en meteen nuchter was! Dàt waren nog eens verhalen!
Ik moest lachen. Leuk geschreven. Op mijn blog heb ik ook iets geschreven van de drie koningen. Iets dat je nog niet wist denk ik en misschien ook niet hoeft te weten
Heb nog een leuke foto liggen… Jan de zwarte koning, ik de gele (met mijn favoriete Egyptisch kamelentafellaken) en jij de rode (We waren precies belgicisten)? Moet hem eens opduikelen.
Doet me denken aan een ‘incident’ 2 jaar geleden tussen mijn mama en enkele opportunistische ‘Halloweenzangers’ die niet konden antwoorden op de vraag wat ze eigenlijk aan het doen waren en beteuterd moesten luisteren naar haar uitleg voor ze iets kregen.
Of hoe tradities allemaal door elkaar beginnen te lopen. Binnenkort brengt sinterklaas paaseieren en trekken er zingende rendieren van deur tot deur…