Morgen…

Morgen gaan we weer naar ons buitenverblijf in Jette (sta me toe, poging tot positief denken).
Kleine Kadee zal weer onderworpen worden aan de nodige onderzoeken en inspecties.
Hij was zoals de meesten onder jullie al weten véél te mager voor zijn lengte en krijgt nu al een tijd extra calorieën in poedervorm toegediend en een extra voeding per dag. We kregen van de gastro-enteroloog tot eind augustus, als hij dan niet voldoende was bijgekomen wilde deze een maagsonde plaatsen.
Ik heb het daar niet zo makkelijk mee… Hij ging er losjes over in de zin van “ach ja, uiteindelijk is het nog praktisch: buisje aansluiten en hij heeft eten” (ok, iets minder cru uitgedrukt maar daar kwam zijn boodschap wel op neer). Ik langs de andere kant bekijk het toch wel even anders. Ik heb veel moeite gedaan om Kleine Kadee van een lepel te leren eten, uit een beker te leren drinken, … Hem eten geven is ook een vorm van contact maken, van communiceren. Als het dus niet echt MOET, liever geen maagsonde dus 🙂

De laatste weken is Kleine Kadee wel bijgekomen, gelukkig! Hij weegt nu ongeveer 12,2 kg voor ongeveer 94 cm. Nog steeds te weinig, maar zijn gewicht stijgt nu wel. Maar door zijn gewichtstoename is zijn epilepsiemedicatie weer te laag en doet hij dus wel opvallend meer en heviger aanvallen… En zo is het steeds weer een evenwichtsoefening.

Ik heb best een klein hartje voor morgen. Maar we wachten af. Geen andere keuze.

Ik hou jullie op de hoogte.

Advertenties

Terug van weggeweest

Ondertussen al enkele dagen. Terug van weggeweest.
Want ik was op stap, samen met Kleine Kadee. Grote Kadee bleef och arme enkele dagen alleen thuis, want hij moest werken… Den duts…
Maar soit, misschien deed het hem ook wel deugd, zo enkele dagen baas alleen in huis. Kon hij eindelijk wat bijslapen. 😀

Kleine Kadee en ik gingen een kleine week naar oma en opa in Limburg. Opa is een tijd geleden geopereerd aan zijn schouder en “revalideert” nu (klinkt wel chique he?). Jammer genoeg is het hele proces wat traag en pijnlijk en ik kan me voorstellen dat dat voor een actieve-opa-mens zwaar valt, zowel fysiek als mentaal. Dus gingen Kleine Kadee en ik naar ginder!
We hebben een fijne tijd gehad, bij momenten nogal druk, veel mensen gezien…
Ben ook in Hasselt gaan schatten-jagen, oa pràchtige boekjes met prints.
Eentje met Japanse papiermotieven en eentjes van Repro Depot met allemaal vintage folk-patronen. Alle motieven staan op CD-rom, en kunnen dus afgeprint, verwerkt, … worden.

Toen we terug thuiskwamen (in huize Kadee, niet in Limburg) was het hier mooi opgeruimd en netjes. Een heel fijne thuiskomst die ik te danken had aan mijn Grote Kadee. We voelden ons welkom 🙂

Iets in de trend van dit geweldige liedje? (instant feelgood) 😀

Op vakantie naar ’t hol van Pluto

Er zijn zo van die mensen.
En er zijn zo van die momenten.
Van die momenten dat je van die mensen een enkele reis naar Mars cadeau zou doen. Of de maan. Of Pluto voor mijn part.

Al maanden – nee, jàren – investeer je in die mensen. Veeg je de spons over vanalles en nog wat. Laat je je telkens opnieuw verleiden om NOG een kans te bieden, “voor de lieve vrede”… en elke keer opnieuw loop je keihard met je kop tegen de muur.

Ik kan het niet meer.
Niet nu.
Niet zo.

Want nu gaat het over mijn kind. Mijn allerliefste Kleine Kadee.

Die doodgezwegen wordt.  Die compleet genegeerd wordt. Die behandeld wordt als was hij uiterst besmettelijk (en dan nog)…

Jaja, alles is relatief en je mag het je niet zo laten raken en ik moet het loslaten en blablabla. Maar als het gaat om mensen die je zogezegd nabij zijn, doet zoiets pijn.

Dus ik stop.

Ik kies voor Kleine Kadee. En die ander? Laat die maar genieten van de vakantie in ’t hol van Pluto!

*beetje bitter, maar af en toe moet ook dàt er uit…*