Spletta


Toen ik nog een klein meisje was (làng làng geleden, toen de dieren nog spraken 😉 ) was ik niet zo’n poppenmie…
Ik knutselde en frutselde veel, maakte graag zelf dingen, maar die poppen… tja. ’t Was mijn ding niet.

Ik had vriendinnetjes en nichtjes die zich een hele namiddag konden bezighouden met al hun poppen en zelf dan poppenmoeder waren enz, maar ik dus niet.
Pas op, vrijwel elk jaar bracht Sinterklaas mij wel een pop. Mooie poppen. En daar “speelde” ik dan wel even mee, maar echt overtuigd raakte ik nooit.

De allereerste echte pop die ik kreeg (en die ik me herinner), was Spletta.
Spletta werd bij mijn grootouders gebracht door Sinterklaas en ik moet een jaar of … 3 (?) geweest zijn.
Ze had “echt” haar en grote groene ogen die open en dicht gingen als je haar neerlegde of rechtop zette.
Mijn nichtje V en ik kregen dezelfde pop (elk eentje welteverstaan).
Mijn grootouders vroegen naar het schijnt vol vertedering “En Eva, hoe ga je je pop noemen?”, waarop ik zeer overtuigend antwoordde “Spletta!”. Er werd eens gefronst – waar had dat kind die naam nu weer opgeraapt??? – en dezelfde vraag werd gesteld aan mijn nichtje… waarop die antwoordde “Ook Spletta!”.
En zo waren er ineens twee Spletta’s in de familie.
Oooh dat van die naam heb ik lang mogen horen…
Maar ik zorgde blijkbaar wel voor amusement in de familie, want mijn grootvader had er een immens plezier in om – met opzet natuurlijk – te vragen hoe het met “Spletpan” ging. Naar het schijnt was ik dan zwaar verontwaardigd omdat hij de naam van mijn poppenkind verkeerd uitsprak 🙂

Soit, we zijn ondertussen meer dan 30 jaar later en Eva en poppen blijft iets dubbel.
Ik vind dat vaak dus echt wel mooi, zo’n pop. Maar ermee spelen… nàh.
En toen was daar “De poppen van Tante Hilde“.
Ik kende natuurlijk haar blog al maar dit zou wel eens de nieuwe uitdaging op naaigebied kunnen zijn die ik nodig had…
Dus ging ik aan het tekenen en knippen en spelden…

Lieve bloglezers, mag ik u voorstellen aan Spletta?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

8 gedachtes over “Spletta

  1. ‘dezelfde’ pop. Grappig, dat je dat zo uitlegt. Je schrijft zo vlot en leuk! Van waar komt die naam nu? Dat staat niet in de nek van die pop ofzo? De mijne noemde MIVIDA, omdat dat in de nek stond 😦

    1. Nee hoor, helemaal zelf verzonnen! Maar nog altijd geen idee waar ik die naam vandaan toverde. Stond niet in de nek van de pop, en ik kon ook nog niet lezen… Ik zal wel een kind met (te) veel fantasie geweest zijn? 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s