Leeg


Al een dikke week zijn we thuis nu.
En vooral: nog altijd thuis! 😀
Maar zo veel schrijfsels er ook vanonder mijn vingers roefelden in onze ziekenhuisperiode, zo weinig komt er nu.
’t Is effe leeg denk ik.
Of misschien zeg ik beter: ik ben effe leeg.

Fysiek doe je zelf natuurlijk niet veel in zo’n ziekenhuis.
Kadeeke werd er met de beste zorg omringd en ik ook.
Maar emotioneel zit je wel op een rollercoaster.
En na in totaal een maand “hotel Jette” was het op bij mij.
Mijn geduld, mijn rust, mijn goesting, …

Maar u vraagt zich natuurlijk massaal af hoe Kleine Kadee het stelt, nu hier even radiostilte heerst.
Wel, hij doet het niet slecht!
’t Is te zeggen: de eerste dagen thuis zagen we zijn ketonen (die we nu in het bloed meten, wegens exacter) naar beneden tuimelen. Uiteraard gebeurde ook dat weer in een weekend, ah ja, iets gewoon “simpel” doen gebeurt niet bij ons… *zucht*
De ketonen in de urine bleven wél aanwezig, en onze (nieuwe) diëtiste en de neuroloog maakten zich daarom in eerste instantie niet te veel zorgen.
Ik maak even een lang verhaal kort, maar uiteindelijk zijn we terug naar een hogere ratio gegaan, en we zien ondertussen de ketonen in het bloed ook terug mooi stijgen.
Dinsdag terug op controle…

De aanvallen zijn… anders. Niet minder, wel minder vaak hevig.
En Kadeeke is happy.
Hij lacht veel, zoekt contact, slaapt opmerkelijk beter (hallelujah!), …

En ik? Ik heb nog nooit zoveel gekookt!
Mijn diepvries zit ondertussen vol (ik heb vandaag doorgewerkt) en ’t was concentreren en meten en wegen.
Maar we kunnen weer een paar dagen verder.
Ik ben al lang blij dat hij het allemaal blijkt te lusten!

Maar mijn hoofd is moe.
Panikeer dus niet als je niet direct antwoord krijgt op je mails, als ik weinig reacties achterlaat op ander blogs of hier niet meer elke dag met een nieuw stukje verschijn.
Ik moet eventjes terug bijtanken, komt goed hoor, maar het is wennen om thuis terug in een ritme te komen.

Advertenties

9 gedachtes over “Leeg

  1. Ja, ik ken dat……. Komt wel weer meid, rust maar eerst eens even emotioneel uit. Het blijft toch spannend als een kind iedere keer zo atypisch reageert. Maar hij heeft duidelijk meer zin in het leven (goesting zouden jullie zeggen geloof ik) en uiteindelijk doe je het daar allemaal voor.toch?

  2. De beste duracell geraakt ook eens leeg, maar eens terug opgeladen, zijn het de beste batterijkes. Awel Eva, zo denk ik over u 🙂 hou vol meisje, je doet dat goed! Groetjes Lieve

  3. Ik was een maand geleden een week in het ziekenhuis met dochterlief voor iets banaals, en dat zit ergens nog altijd in mijn kleren. Ik heb echt grote bewondering voor jou! Je zoontje heeft het echt met jou getroffen! Neem je rust maar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s