Murphy en zijn vriendjes


Had u al gemerkt dat de dingen meestal niet “volgens plan” verlopen ten huize Kadee?
Dat er altijd wel een omweg is die zonodig genomen moet worden, dat het nooit gaat zoals-bij-anderen, en dat wij dus stilaan leren niet te ver vooruit te plannen?
Als het vorige week, bij het plaatsen van de maagsonde o(peratie)-dag was, dan was het vandaag O(PERATIE)-dag…
Kleine Kadee onderging vandaag namelijk een dubbele heupoperatie.
Kinderen zoals Kadeeke zitten niet, staan niet, lopen niet en daardoor drukt er geen gewicht op hun bekken, wat maakt dat dat bekken niet helemaal gevormd wordt…
Even kort door de bocht en in simpele taal moeten heupen “kommetjes” vormen, waar het dijbeen in kan bewegen. Dat kommetje wordt door het gewicht en de positie dieper, waardoor de kop van het dijbeen niet meer uit de kom kan (letterlijk zelfs 😉 ).
Bovendien wordt een dijbeen een soort boemerang van vorm, en ook dat is bij Kadeeke niet het geval.
Op RX-foto’s was al te zien dat het dijbeen op wandel was en richting uit-de-kom ging.
Een operatie drong zich op…
En we wisten wel dat die dag ging komen, alleen was hij er nu vrij vlug.

Vandaag was dus de dag.
De dijbenen zouden (weer eenvoudig gesteld) overgezaagd worden en met metalen plaatjes terug aan mekaar gezet worden in een lichte hoek, zodat door de druk die dan zou ontstaan op het heupgewricht, zicht toch een kommetje zou gaan vormen.
Kadeeke stond als eerst op de lijst van te opereren kinderen, dus tegen 8u vanmorgen stonden wij in het operatiekwartier (het OK).
Allebei met een prachtige groene badmuts en ik met een blauwige operatieschort.

En toen kwam Murphy langs…

De kinderoperatietafel was “zoek” (Murphy #1).
Er stond een normale operatietafel in het OK, maar die was nogal breed om de heupen van Kleine Kadee makkelijk te kunnen behandelen.
Er werd dus op zoek gegaan naar die fameuze kindertafel (en dat blijf ik wel bizar vinden…) en ze werd na enige tijd ook “gevonden”.
Maar om de zaal (opnieuw) klaar te maken werden Kadeeke en ik even terug naar de wachtzaal gebracht en een kwartiertje later verscheen de chirurg daar opeens.
De metalen plaatjes die nodig zijn om het dijbeen weer aan mekaar te zetten bleken van een verkeerde maat te zijn (Murphy #2) en zonder plaatjes kon de operatie niet starten.
De juiste plaatjes waren ondertussen al met een taxi onderweg, maar Kadeeke zou achteraan de rij te opereren kindjes moeten aansluiten en de operatie werd verplaatst naar deze namiddag (Murphy #3).

Ik ben wel nuchter genoeg om te beseffen dat fouten gebeuren en dat gebeuren moet wat moet, maar blij was ik natuurlijk niet met de situatie…

Bon, om 14u vertrokken we dus voor een tweede keer naar het OK, waar deze keer zowel een juiste tafel als juiste plaatjes aanwezig waren.
Toen ik (alleen, uiteraard 😉 ) terug op de kamer op de kinderafdeling toekwam, was ook Grote Kadee gearriveerd.
Samen hebben we namiddag de tijd gedood… wachten duurt lang.

Om een uur of 7 vanavond kwam de dokter vertellen dat de operatie goed verlopen was.
Opluchting!
Kleine Kadee werd ipv naar de recovery naar intensieve zorgen gebracht, aangezien het al laat was en er ’s nachts toch ook een dokter en meer verplegend personeel aanwezig is op die dienst.
Grote Kadee en ik zijn nog even bij ons Kadeeke geweest.

Hij sliep.

Kreunde.

Hij krijgt zware pijnmedicatie en da’s maar goed ook denk ik…
Maar mama zit nu zonder Kadeeke op de kamer en da’s maar leeg.
Morgenvroeg gaan we zien hoe hij reageert en of hij naar de kinderafdeling mag komen of op intensieve moet blijven.

Ik ben een beetje leeg.

Ik ga een beetje slapen…

Advertenties

14 gedachtes over “Murphy en zijn vriendjes

  1. Eva, jullie verhaal raakt me telkens weer. Die Kleine Kadee van jullie moet zoveel meemaken, hij is zo flink. En jullie zijn zo dapper.
    Ik hoop uit de grond van mijn hart dat Kadeekes herstel goed en vlot verloopt.
    En dat jij vannacht goed slaapt.

  2. Amai, zo een hechte en sterke familie dat jullie zijn, jullie maken zoveel mee sinds kleine kadee in jullie leven is gekomen zoveel intense gevoelens dat hij los maakt bij iedereen.
    Hoe jullie omgaan met hem en hoeveel liefde stan terug geeft, daardoor zou je bijna al die lastige momenten zoals vb zijn operatie enz bijna vergeten. Kleine kadee heeft jullie zeker nog sterker gemaakt als tevoren. Proficiat stan, Eva en Bruno!!! En op een spoedig herstel van stanneke !!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s