Afweging

We zijn nu 2 weken in ons buitenverblijf.
Vorige donderdag-vrijdag zou er opnieuw impedantiemetrie gebeuren, deze keer mét bijslapende mama.
Maar het onderzoek ging niet door, want Kadeeke begon goed te reageren op de medicatie en gaf niet meer over, wat gekokhals hier en daar niet te na gelaten.
De gastro-enteroloog zag ons maandag (overmorgen) wel naar huis vertrekken. Lees verder

Terug

We zijn terug.
Niet terug thuis, naar terug in ons buitenverblijf.
En al voelt het hier na al die jaren wel een heel klein beetje als thuiskomen, het blijft natuurlijk gewoon en ziekenhuis…
Sinds Kadeeke thuis kwam van het revalidatieziekenhuis, ging het eigenlijk steeds meer mis. Kleine Kadee sliep almaar slechter, at heel slecht (hij was veel mondmotoriek kwijtgeraakt door de veelvuldige sondevoeding na zijn laatste operatie) en ook van de school kregen we de boodschap “dat het niet liep”.
Tegen afgelopen weekend waren onze nachten wel heel erg kort geworden en wilde Kadeeke eigenlijk niet meer platliggen.
Hij had duidelijk last van iets, gaf de indruk te moeten boeren (maar dat lukte niet), kokhalsde, …
We weten ondertussen al wel dat de kans dat wij in een weekend of op een vrije dag in het ziekenhuis belanden groter is dan dat dit gebeurt op een doorsnee dag, maar tegen zondag wisten zij ook niet meer welke truken nog uit onze mouw te schudden om ons Kadeeke wat verlichting te geven en… we vertrokken nog maar eens richting spoed.
Vier uur later werden we door een delegatie van de Kadeeke-fanclub onthaald op de afdeling.
Deze keer bleef ik niet slapen bij mijn kleine schat: de lange dagen van de afgelopen 2 maanden en de korte nachten van de afgelopen anderhalve week eisten hun tol en ik voelde duidelijk dat ook ik nu rust nodig had en moest bijtanken wilde ik iets kunnen betekenen voor Kleine Kadee.
En dat gaat ging heel goed. Tot er een sonde in zijn slokdarm gebracht werd voor een impedantiemetrie, een onderzoek om de reflux te meten. Mijn patatje heeft die sonde ’s nachts heel stilletjes en eigenhandig verwijderd!
Gelukkig hebben ze wel genoeg gegevens kunnen verzamelen.
Want daarnet kwam de dokter mij vertellen dat er sporen zijn van gastritis en dat er toch duidelijk meer zuren in zijn maag zitten.
De medicatie wordt nu aangepast en wij weten wat te doen dit weekend…
Al goed dat Bolleke en Gimli af en toe voor wat afleiding komen zorgen! 😀

Knoop

We zijn nu een week thuis.
Het is best wel weer wat zoeken naar het juiste ritme.
Ik heb Kadeeke de afgelopen 2 maanden erg gemist thuis, maar het waren wel 2 maanden met heel rustige avonden en ononderbroken nachten (eerlijk is eerlijk). Lees verder