Knoop


We zijn nu een week thuis.
Het is best wel weer wat zoeken naar het juiste ritme.
Ik heb Kadeeke de afgelopen 2 maanden erg gemist thuis, maar het waren wel 2 maanden met heel rustige avonden en ononderbroken nachten (eerlijk is eerlijk).

Mijn verwachtingen waren vorige week dan ook erg hoog gespannen: zou hij hier even flink slapen?
De eerste nachten waren alvast veelbelovend.
Kadeeke sliep flink, was blij in zijn ligorthese en verdroeg zijn sondevoeding goed (en raakte zijn sonde niet meer kwijt).
Alleen het eten van een lepel…
Het was duidelijk dat we daar nog wat werk in gingen moeten steken.

Lang geen slecht begin, zou ik zo denken.

Maar dan begon het: ’s avonds begon Kleine Kadee te reclameren in zijn orthese.
Eerst wat pruttelen, dan huilen zonder tranen en dan mét tranen.
En wat doe je dan? Je gaat het lijstje af: tutje kwijt? vuile pamper? lucht in de sonde? boertje laten?
Als het antwoord op al deze vragen negatief is, pak je hem er eens uit, en kijk: al vanaf het moment dat je hem rechtop zet in zijn orthese stopt het huilen en is Kadeeke weer content.
Dus je gaat vermoeden dat er iets met zijn maag is.
Maar boeren lukt niet, snelheid waarmee de pomp de sondevoeding toevoert aanpassen ook niet, …
Als het dan 11u – half 12 wordt en je weet dat om 6u de wekker zal aflopen, dan moet je knopen doorhakken. We legden hem een keer tussen ons in bed en tadààà Kleine Kadee gaf geen kik meer!

Speelt hij dan met onze voeten?
Wéét hij gewoon: als ik lang genoeg van mijn oren maak komen ze mij halen en mag ik in het grote bed?
Ik weet het niet.
Ik weet alleen dat het niet de bedoeling kan zijn dat alles wat opgebouwd is van steun in zijn orthese nu zomaar teniet gedaan wordt door hem bij ons te leggen.

Toen Kadeeke vanavond thuiskwam van school en na het eten van een pudding overgaf, zag ik het even niet meer zitten.
Het was te veel voor Corneel, ik had het even gehad.
Mijn doem-denk-molen ging aan het malen en ik zag ons alweer richting Jette rijden voor een volgend verblijf (vraag me nu niet wat ik daar dacht te moeten gaan doen, maar in mijn verbeelding leidde het één heel logisch tot het ander).
Ik zat met een knoop in mijn maag.
Kon niet meer tegen heel de situatie.

Grote Kadee is op zo’n moment heel rationeel en een huilbuitje later was ik ook weer (meer) mezelf.
Kleine Kadee ligt nu in zijn bed, was tot voor 5 minuten flink in slaap aan het vallen, maar tijdens het schrijven is zijn concert weer begonnen 😦
Ik hoop dat de donsdeken die we daarnet bijlegden voor de oplossing zorgt.
Maar ik voel mijn “knoop” toch nog altijd zitten…

Advertenties

6 gedachtes over “Knoop

  1. , Eerlijk is eerlijk (ik zal ook eerlijk zijn). Het is gewoon ook heel zwaar, een kind als Kadeeke. Voldoende nachtrust is een van de basisvoorwaarden om zoiets vol te houden, dus het is logisch dat je af en toe even geen weg meer weet als je een voortdurend onderbroken slaap hebt. Gelukkig hebben jullie dat niet tegelijk en kan je op elkaar steunen. Kan je zijn ligorthese niet in jullie bed leggen voor zolang? Het is de moeite waard om te proberen. Als het lukt, kunnen jullie alledrie slapen. Het is gewoon voor hem veiliger tussen jullie in, dat is echt geen verwennerij,Misschien kan je hem met ligorthese en al overleggen in zijn eigen bed als hij eenmaal slaapt. Het is helemaal niet ongewoon dat een kind die twee operaties achter de rug heeft en lang in het ziekenhuis heeft gelegen, thuiskomt en tussenin wil slapen. Hij heeft net zo goed het een en ander voor zijn kiezen gehad. Ik denk alleen maar mee hoor,, misschien zeg ik allemaal domme dingen. In ieder geval mag Kadeeke in zijn handen knijpen met zulke goede en toegewijde ouders. Ik wens jullie sterkte en ononderbroken nachtrust toe, alledrie!

  2. Verdorie, gemakkelijk is anders en toch blijven jullie een echt team . Hoe moeilijk het ook is jullie weten telkens een oplossing te vinden STERK !!! Ooit komt die ohhhh zo belangrijke nachtrust voor alledrie STERKTE KADEKES XXX

  3. Ik vind dat perfect normaal dat jouw grens een beetje bereikt is hoor,…..dit is “loodzwaar”, slecht slapen, constant je zorgen maken, de extra zorgen, ik denk dat je die factor niet mag onderschatten,……en ik weet wat ik nu ga aanbrengen je niet leuk gaat vinden en niet graag gaat horen, want ik weet dat jij kleine kadee bij jullie wil houden, maar hoe denken jullie over een internaat zodat kleine kadee enkel in het weekend bij jullie zal zijn ( en ik herhaal, ik weet dat dit een gevoelig punt is, mijn zus haatte het ook als ik het aanbracht), maar de structuur en de zorg die ze daar kunnen bieden helpt jullie om meer te genieten van kleine kadee,…..maar eerlijk, ik weet ook niet of ik het zou kunnen,……..maar verzorg jezelf, want je gaat er sneller onderdoor dan je denkt,……

  4. Poeh, lastig. Ik weet hoe belangrijk slaap is om een beetje redelijk te kunnen functioneren. Maar ik weet niet hoe het voelt om jarenlang slaapgebrek plus een hoop zorgen te hebben. Tips heb ik helaas niet. Ik wens jullie veel sterkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s