We zijn weer thuis!!!


Na zo goed als 3 weken in ons buitenverblijf zijn Kleine Kadee en ik gisteren terug thuis gearriveerd.
Sinds donderdag ging het steeds beter met hem. De medicatie bleek aan te slaan…
Gisteren verhuisde ik zijn ligorthese en kleren, zijn collectie medicatie, een kleine voorraad sondevoeding en nog wat andere spullen naar huis.
Daarna tufte ik weer helemaal terug, deze keer om Kleine Kadee zelf en zijn rolstoel te gaan oppikken.
Nog een dikke dank je wel en wat chocolade voor de verpleegkundigen die ook deze keer weer met de glimlach voor mijn Kadeeke zorgden, een ontwapenende smile van oor tot oor van Kadeeke en weg waren we.
Hij vond het geweldig om terug in de buitenlucht te zijn.
Lachen-gieren-brullen… tot we de autostrade opreden. Wat begon als wat gepruttel ging al snel over in een waar huilconcert met uithalen en snikken en alles erop en eraan.
Zou hij het dan toch echt zo leuk vinden in dat buitenverblijf? Hij moet nu toch ook niet gaan overdrijven…

Eenmaal geparkeerd voor de deur kon ik Kadeeke in zijn rolstoel zetten en was het concert ogenblikkelijk gedaan. Instant-smile.
Hij leek blij te zijn weer thuis te zijn 🙂
We hebben niet de ambitie dit jaar nog een ziekenhuis van dichtbij te zien.

Terwijl ik alles wegzette, kwam Kadeeke verder thuis in de zetel (mannen… tsk tsk tsk) en toen merkte ik dat we niet alle nodige medicatie meehadden.
Tedju.
Een telefoontje leerde al snel dat er inderdaad een flesje in de apothekerskoelkast (of hoe heet zo’n ding?) was blijven staan. Grote Kadee pikte het flesje op op weg naar huis van zijn werk en dat was dat.

Ik heb maar meteen een medicatieschema op de kast gehangen.
Wij kunnen hier ondertussen echt van apotheker spelen…
Maar de medicatie lijkt te helpen en dan ga ik niet klagen 😉
Vooral sinds de dosis Omeprazole verdubbeld is, heb ik de indruk dat hij zich weer comfortabeler voelt.

De nacht begon veelbelovend, maar tegen 23u30 zette Kleine Kadee het op een huilen!
We weten eigenlijk nog altijd niet goed wat er aan de hand was: mijn kleine man leek nog te slapen en is na een paar minuten aangevallen op zijn tut en weer in slaap gevallen.
No problemo.
Vanmorgen om 7u00 (owja… pijnlijk vroeg, ook op een zaterdagmorgen) liep mijn wekker af om de medicatie te geven en de sondevoeding aan te sluiten.
En Kadeeke deed het prima vandaag!
Twee (2!) maaltijden met een lepel, zomaar, alsof hij nooit anders gedaan had.
Wandeling buiten, met een grote glimlach op zijn snoet.
En nu ligt hij alvast te ronken.
Iets wat ik zo meteen ook ga doen.
Want ook morgenvroeg loopt de wekker om 7u00 af… wat me eraan doet denken dat ik dringend Grote Kadee eens moet leren hoe hij de sonde moet aankoppelen en welke medicatie hij op welke manier moet geven! 😈

Advertenties

6 gedachtes over “We zijn weer thuis!!!

  1. Ja, het idee dat je NOOIT meer uit kan slapen is moeilijk. Leo heeft hier hetzelfde aan de hand met zijn dialyse. Maar hij duikt er gewoon daarna nog even in…. Heerlijk dat jullie weer thuis zijn en tot nu toe lijkt het goed te gaan, afkloppen maar. We horen het wel weer, genieten maar!

  2. Fantastisch nieuws!! We duimen dat jullie het ziekenhuis inderdaad niet meer van dichtbij hoeven te zien dit jaar en dat je je een beetje kan voorbereiden op de nakende Kerstdagen! Eindelijk ook eens wat tijd voor jullie drietjes samen, geniet ervan en houden zo xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s