Wie had dat gedacht?!


Toen ik een zevental weken geleden werd opgenomen in Het Buitenverblijf was dat heel hard schrikken.
Na de uitleg van de batterij dokters die langskwam, was die bloeding het minste van onze zorgen.
De funneling bleek vrij ernstig, en het zou er de komende dagen om spannen.
Daarom werd direct gestart met longrijping, om ons Flavieke zoveel mogelijk kansen te geven om het te halen als ze toen geboren zou worden…


Want een geboorte op 26 weken… Dat is heel erg vroeg.
De volgende 48 uren zouden cruciaal blijken. Ik verbleef op een afdeling waar ik nog nooit van gehoord had: MIC, ofte:  Mother Intensive Care…
De toestand stabiliseerde gelukkig min of meer en voorzichtig kwamen de dokters me toch wat voorbereiden op het feit dat – zelfs nu die eerste cruciale fase voorbij was – de kans heel groot was dat Flavieke  te vroeg geboren zou worden en een tijdje in de couveuse zou liggen.
Eenmaal (en áls) we de 32 weken zouden halen, zouden de grootste risico’s op vlak van overlevingskansen en eventueel letsel geweken zijn.

Dat was slikken…

Maar kijk: deze week was ik 32 weken zwanger en ging ik op controle!
De situatie is nog steeds stabiel (nog steeds funneling, maar die blijft ongeveer even groot) en baby doet het prima!
De gynaecologe vertrouwde me toe dat er 7 weken geleden grote twijfel was dat ik de 32 weken zou halen… En ondertussen zijn we al flink op weg naar de 33 weken 🙂

Volgend doel: 34 weken.
Maar liefst nog een paar weken meer…

Advertenties

9 gedachtes over “Wie had dat gedacht?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s