En wat hebben we geleerd?


Iedereen in Vlaanderen (en wie weet hoe ver daar buiten?) leest deze titel als “En wat hèbben we heleerrrrd?” à la Piet Huysentruyt 🙂

Wel, ik heb de afgelopen tijd het een en ander geleerd…

Om maar te noemen:

#1
Ik ben graag zwanger!
Ondanks het platliggen deze keer, dat denken we gemakshalve even weg.
Maar het leven in je buik voelen, uitkijken naar dat kleine mensje… I like!
Ik besef dat ik “chance” heb in die zin dat ik blijkbaar niet onderhevig ben aan kwaaltjes als ochtendmisselijkheid en dergelijke.
De zwangerschap van Flavie was naar alle waarschijnlijkheid mijn laatste, een eerlijk: ik mis mijn dikke bolle buik bij momenten 🙂

#2
7 jaar ouder, 7 jaar meer ervaring, 7 jaar nuchterder…
Jà dat maakt een verschil!
Maar Flavieke is ook een heel andere baby…
Ik ben zelf rustiger en zekerder, maar Flavieke is eigenlijk een baby-uit-de-boekjes.
Heerlijk dat ze langer dan een kwartier per keer slaapt en tussendoor niet huilt-huilt-huilt.
Al durf ik dat allemaal bijna niet luidop zeggen 🙂 Wie weet wat ik uitlok!

#3
Een dochter is anders dan een zoon.
Niet beter.
Niet slechter.
Anders…
En dat had ik eigenlijk niet verwacht. Baby is baby, toch…?
Maar van dag 1 draait ze met haar handjes en koketteert ze.
Om het met Filip zijn woorden te zeggen: “èt ies een vrrrrrouwtju” 😀

#4
De fameuze roze wolk…
Geef toe: daar zat u op te wachten!
Sowieso vrees ik dat ik te nuchter ben om helemaal op te gaan in het roze-wolk-gebeuren.
Niets is 100% waw of 100 % bwèk.
Maar ik geniet deze keer wel veel meer.
Dat heeft met verschillende factoren te maken: ik besef door wat we meemaakten met Kleine Kadee des te meer hoe zeer ik mijn 2 pollen mag kussen dat ze gezond is, ik ben wat ouder en zekerder dan vorige keer (zie boven) en de omstandigheden zijn anders tout court.
Ik herken de “verliefdheid” als ik naar haar kijk (en ik kan uren naar haar kijken), ik verdraag haar gehuil, hou van haar geur…
Toch blijft er een boze heks met een klein stemmetje in mijn achterhoofd aanwezig die maakt dat ik niet helemaal meezweef op de roze wolk… 

#5
Dat het verdomd niet simpel is om jezelf “eerlijk” te verdelen tussen verschillende kinderen.
Al vermoed ik dat de toestand van Kleine Kadee dit iets extremer maakt.
In doorsnee omstandigheden is kind 1 pakweg een jaar of 2 (of ouder) als kind 2 geboren wordt en heeft het dus al iets meer besef dan Kleine Kadee heeft op zijn ontwikkelingsleeftijd van een maand of 6.
Het is misschien een iets te sterk woord, maar ik voel me soms schuldig tov Kadeeke als ik met Flavie bezig ben. 
Hij heeft me 3 maanden moeten missen (fysiek dan toch) en net die fysieke kant kan ik hem nu vaak nog steeds niet geven omdat ik voor zijn zusje moet zorgen.
In normale omstandigheden kan je dan wat meer emotionele aandacht geven, maar hij heeft net die basale aandacht nodig.
Toch weet ik wel dat ik ook hier mijn draai wel in zal vinden (en Kadeeke en Flavie ook 😉 )!

#6
3 maanden platliggen, het doet wat met je lijf!
Ik ben volop weer aan het “opbouwen”, want alles wat ik fysiek onderneem doet pijn: stappen, bukken, rekken, op mijn andere zij draaien in  bed, Kleine Kadee optillen lukt momenteel gewoon NIET, …
Elke dag de grens een stukje verder leggen, stap voor stap.
En over enkele weken zal de kinesiste mij ook wel net dat beetje verder duwen 🙂

Advertenties

5 gedachtes over “En wat hebben we geleerd?

  1. Waox, zelf al blijf je heel nuchter, het is fijn aanvoelen hoe je geniet van kleine Flavie! En Tuurlijk ook van kleine Kadee! Geniet met volle teugen va Flavieke, zonder u schuldig te voelen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s