De harde professional


Gisteren moest ik in de bank zijn.
Ik moest even wachten tot het aan mij was en mocht plaatsnemen in de… wachtruimte!
Daar stond een medewerker van die bank te praten met een klant.
“Praten” hield in feite in dat hij aan het klagen was over zijn kinderen, die niet hard genoeg studeerden, die het feestvarken uitgingen in hun studentenstad en eigenlijk tevreden zouden zijn met een job in de Colruyt. Iets waar hij duidelijk erg op neerkeek.
Na een tiental minuten werd duidelijk dat ik op hem zat te wachten en maakte hij een einde aan dat gesprek.
Ik mocht mee naar zijn kantoor, waar hij opende met de vraag: “En hebt u kinderen, mevrouw?”
“Ja, twee…”


“En hoe oud zijn ze?”
“De jongste is dik 3 maanden en de oudste wordt 7 jaar.”
“Och ja, mevrouw, die zijn nog klein dan! Kleine kinderen, kleine zorgen! Er staat u nog wat te wachten hoor, je weet niet wat er nog op je afkomt, ik zeg het u… Je denkt nu dat het zwaar is, maar…”

Hier onderbrak ik de man.
Ik was niet van plan over Kadeeke te vertellen en onderbrak met een vaag “Dat is relatief he, meneer!”, waarop hij dit deel van de chit chat had kunnen beëindigen en professioneel tot de kern van de zaak had kunnen komen.

Niets daarvan!

Hij was duidelijk goed op dreef geraakt met de vorige klant en was nu op kruissnelheid.
Opnieuw begon hij af te lopen over zijn eigen kinderen en dat ik nog niet beter wist maar ik zou er vast en zeker ook miserie mee hebben later enz.

Professioneel vond ik de man al lang niet meer.
Om verder pijnlijke situaties te vermijden, stopte ik hem weer en herhaalde dat “miserie” relatief was, en dat onze zoon zwaar meervoudig gehandicapt is. Studeren zou er sowieso niet inzitten dus…

Hij zweeg even, vond toen een tweede adem en zei dat hij uit een gezin van 5 kwam, en dat zijn broers en zussen allemaal gestorven zijn. Hij had dus ook al veel meegemaakt hoor!
*Wat was dit? Een opbod van wie-heeft-de-zwaarste-miserie?  Als de man dat graag wou, mocht hij zichzelf gerust tot winnaar kronen, die titel hoef ik persoonlijk niet…*
“Hard wordt ge daarvan mevrouw, hárd!”
Ik mompelde iets van dat het je verandert, maar dat ik toch wil vermijden dat ik ooit bitter word, waarop hij zonder ademhalen verder ging op hoe hard hij wel geworden was en hoe fier hij daarop was, want mensen wisten nu wel dat ze met hem niet meer moesten sollen…

I rest my case.

Advertenties

13 gedachtes over “De harde professional

  1. Ik vrees dat ik niet zo rustig zou gebleven zijn. ‘k Zou hem vriendelijk bedankt hebben voor z’n tijd en het afgestapt zijn!! Ik heb dan één keertje meegemaakt toen Peter zonder werk zat. Weet je wat de vrouw van de bankdirecteur toen tegen me zei : “in jouw geval…” (ik nog naief dat dat ze eventueel een werk voor hem wist) ” zou ik een goede verzekering nemen indien ‘hij’ komt te overlijden”!!!! Kan je je dat inbeelden met wat die mensen bezig zijn. Ik vind dat écht niet kunnen. Chapeau Eva! Ik bewonder je dat je ondanks alles nog steeds de rustige zelve kan blijven uitstralen, niettegenstaande je inwendig wel zal gekookt hebben.

  2. Wat een koelheid bezit jij toch! Ik zou hem allang gezegd hebben dat hij in zijn hardheid mocht stikken voor mijn part en ik zou een andere bank opgezocht hebben. In plaats van content te zijn dat zijn kinderen gezond zijn én nog leven. Neen… (Sorry als dit naar jou toe een beetje hard aankomt, maar ik bedoel niks over jou of jouw situatie, je snapt me wel.)

    1. 😉
      dat “antwoord geven” is iets dat altijd moeilijk is op het moment zelf. achteraf ja, dan weet ik “ik had dàt of dàt moeten zeggen” 🙂
      maar ik steek daar geen energie meer in. zulke mensen WILLEN het gewoon niet weten. het doet pijn ja, maar het is in mijn ogen verloren energie van er op in te gaan. energie die ik keihard nodig heb voor leuke dingen 🙂

  3. Nou, ik ben het met je eens, Eva! Geen energie verspllen aan zulke mensen. Die kunnen alleen maar alles vanuit hun ‘eigen’ bekijken. Je houdt er hoe dan ook een rotgevoel aan over en nu heb jij je tenminste niet laten verleiden mee te doen in de ‘wedstrijd’ Prima gedaan, petje af!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s