Ongewoon vs. gewoon


Ons leventje kabbelt hier rustig voort.
In onze realiteit, met alle medische toestanden, maar ook met hele fijne kleine dingen en met bvb de peuterpuberteit van Flavie (uhuh, ze is 2 en we wéten het! 😉 )

Maar het feit dat alles hier voortkabbelt en we niet te hard proberen stilstaan bij het feit dat ons gezinsleven niet ‘gewoon’ is, is ook bedrieglijk.
Want het maakt dat ik mijn zelfbescherming laat zakken.
Dat ik niet meer (zo vaak) stilsta bij de steeds aanwezige dreiging van Kadeeke zijn ziekte.

Ongewoon wordt gewoon.

En dan gebeuren er dingen die me bruusk doen wakker schrikken uit die onechte veilige cocon.
Dan sijpelen er tijdens het schooljaar berichten binnen over klas- en schoolgenootjes.
Dat het niet goed gaat.
Dat het écht niet goed gaat.
De muren van mijn cocon vertonen kleine barstjes en Eva moet even terug met de voetjes op de grond.
Realiteit onder ogen zien.
De ernst van zijn handicaps en de impact van die klote-epilepsie zien voor wat ze zijn.
En dan moet ik slikken en met een heel vies gevoel tegenover die andere gezinnen blij zijn dat Kadeeke het momenteel wél relatief goed maakt.
Kadeeke nog een keer extra knuffelen en hem vertellen hoe graag ik hem zie.
Dat ritueel herhalen met Flavieke…
Mijn hart voelen krimpen als het met die klas- en schoolgenootjes fout afloopt.
Een stukje van het verdriet van die ouders mijn hart voelen binnendringen en meehuilen en beseffen dat ik nog geen fractie voel van wat zij voelen.

Deze week was het geen klas- of schoolgenootje van Kadeeke.
Deze week was het het kind van een vroeger schoolgenootje van mij…

Het ga je goed daarboven lieve schat.
De felste ster aan de hemel, dat ben jij nu.
Knipoog je vanavond eens naar ons?

Advertenties

10 gedachtes over “Ongewoon vs. gewoon

  1. Dat dat leven is , denk ik lieve Eva, wat is gewoon? Wat is ongewoon? Alles wat we voelen,, vreugde en verdriet, blijheid en boosheid, stilte, teleurstelling, warmte, verbondenheid, liefde, eenzaamheid; hart open en dan weer wat meer op slot ter bescherming….het mag er allemaal zijn…het is er g e w o o n…Ik stuur veel liefs en licht, voor dat sterretje hierboven, voor jou en je geliefden,, Tine

  2. Hallo Eva ,
    Een dikke knuffel voor jou ,…
    Ja hoe gewoon is het leven vaak ,… Raar he dat wij als zorgmama’s vakken zelf niet zien hoe ongewoon het vaak kan zijn ,… Maar toch hoe groot onze liefde is ondanks alles .

    Liefs,Ann

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s