Pattex


De afgelopen weken is hier (logischerwijze) ontzettend veel over Kleine Kadee geschreven, maar er trippelt hier nóg een spookje rond.

En het moet gezegd: Flavie is al die weken écht flink geweest!

Ze is het gewoon dat mama er altijd ‘is’.
Mama is er als ze opstaat, als ze ontbijt, als ze gewassen wordt, als ze aangekleed wordt, als ze op haar potje gaat, als ze naar school gebracht wordt, als ze van school komt, als ze speelt, als ze kuren heeft, als ze zingt, als ze lacht, als ze eet, als ze gaat slapen, als ze kleine verdrietjes heeft, als ze ’s nachts wakker wordt, … ALTIJD.

Maar nu was mama bij Kleine Kadee in het ziekenhuis.
Dat vertelde ze aan iedereen die het horen wilde ❤
Maar wat voor haar ‘gewoon’ was, was dat ineens niet meer…
Want nu was er papa, en dan weer Lou, of een buurvrouw, of opa en oma, …
Ze kwam bij mama en Kadeeke op bezoek, dat wel, maar echt hetzelfde is dat toch niet.
Tijdens die bezoekjes kroop ze overtuigend op mijn schoot en kuste en knuffelde ze mij plat.
En als ik meeliep tot aan de lift of tot aan de hoofdingang van het ziekenhuis keek ze me aan met grote ogen en vroeg ze met het schattigste stemmetje:’Ga jij nu mee naar huis met de auto mama?’

Dan moest ik even slikken en uitleggen dat dat niet kon.
Dat Kleine Kadee heel erg ziek was en ik bij hem moest blijven om voor hem te zorgen.
Dat ze snel weer op bezoek mocht komen en dat papa ook goed voor haar zou zorgen en dat ik zo trots op mijn grote kleine meid was.
Dan knikte ze en gaf ze me een dikke kus, waarna ze aan de grote hand van papa door de draaideur stapte.

Vorige week in Villa Max zouden we bijtanken.
Maar toen werd ze ziek…

Intussen doet de antibiotica zijn werk.
Geen koorts meer, geen pijn meer.
Mijn vrolijk meisje komt terug.
Verbazing over zoveel paardenbloemen in de wei. En madeliefjes, mama!!!
Ze lacht mee met haar grote broer die weer thuis is en vrolijk is.
Ze zoekt speelgoed uit waar hij aan kan voelen en gaat hem dat dan trots brengen *smelt*

Ze plakt aan mij met Pattex van de betere kwaliteit.
Op mijn schoot of aan mijn hand.
Papa mag haar niet aankleden want ‘Nee, máma moet dat doen!’ (idem voor eten op tafel zetten, potje leeggieten in het toilet, flesje geven, …)

Dit weekend zong ze van ’s morgens tot ’s avonds.
Een gouwe ouwe…
‘k Voel mij vandaag zo hoempadapapaaaa!

Advertisements

3 gedachtes over “Pattex

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s