Op uitstap


Ik vertelde u gisteren al dat ik vorige week met Kleine Kadee een weekje op vakantie ging.
Ik beloofde u ook dat vertelselke nog in een blogbericht te gieten.
Bij deze…

In de Paasvakantie gingen we met Villa Max naar Casa Ametza, weet u nog?
De familie Giraffenvlekjes was er ook, en mama en dochter Giraffenvlekjes stelden we voor in de zomer een midweek samen terug te komen, zij tweetjes, Kleine Kadee en ik.
De plannen werden concreter gemaakt et voilà.

Maandag vertrokken Kleine Kadee en ik met de Kadee-mobiel naar Brasschaat.
We passeerden eerst nog eens langs de garage, want we hoorden een vreemd geluid, maar dat bleek ok te zijn.
Eva grabbelde haar moed bijeen en reed richting Antwerpen (Eva vormt namelijk geen goede combinatie met ‘stressvrij rijden en ‘Antwerpse ring’…).
Het verkeer viel verbazend goed mee en we reden vlotjes naar Casa Ametza.
Niet veel later arriveerden ook moeder en dochter Giraffenvlekjes en onze vakantie kon beginnen.
Kadeeke was in zijn element, we genoten van de rust en het groen…
Al werd die rust de eerste avond wat verbroken door de CM-kampen die in datzelfde park doorgingen (denk ‘Kabouter Plop’ meets ‘Kind van de duivel’ meets ‘Samson & Gert’ 🙄)
Ach ja, om een uur of 9 was het gedaan en keerde de rust weer.

Dinsdagmorgen was Kadeeke wat zeurderig.
Hij had goed geplast (hij had een blaassonde, weet u nog?), maar leek ergens last van te hebben.
Ik gaf hem wat Perdofen en ging de boodschappen doen.
Kleine Kadee bleef bij I&E, aka moeder en dochter Giraffenvlekjes (maar dat typt wat vlotter 😜).
Ik stond in de Colruyt toen I me een sms stuurde. Kadeeke huilde en troosten ging maar voor korte stukjes…
Terug naar het het huisje, waar ik een Kadeeke aantrof die helemaal over zijn toeren was. Hij had van heel de voormiddag maar een 5tal ml geplast, dus daar was duidelijk iets mis.

I testte zijn urine met urinesticks, er waren duidelijk wat verhogingen, en we namen contact met het Buitenverblijf.
We kregen de assistente van de dienst urologie aan de lijn, die me doodleuk het advies gaf naar de huisarts te gaan. Ik legde haar uit dat een huisarts meestal weinig voor een ‘Kadeeke’ kan doen, gezien zijn toch wel complexe dossier… Alle respect voor huisartsen, maar voor een ‘Kadeeke’ is meestal iets meer gespecialiseerde hulp nodig. De huisartsen die tot nog toe zijn pad kruisten, hadden nog nooit van zijn aandoening gehoord en verwezen linea recta door naar een groot ziekenhuis..
Maar ze hield vol, eerst een kweek van een urinestaal laten maken, en na een dag of twee zou de uitslag er dan wel zijn en dan zouden we verder zien.
Op mijn protest dat hij echt wel pijn had kreeg ik de repliek dat ik hem dan maar wat perdolan moest geven, die twee dagen.

Ik dócht het niet.

Trouwens, huilen? Ze hoorde niks?
Uiteraard niet, ik was buiten gaan staan, anders hoorde ik zelf niks…
Ik stelde voor terug naar Brussel te rijden, en als ik daar echt op stond moest ik dat dan maar doen, maar het was volgens haar niet nodig…
Ik volgde mijn instinct (en dat van I), grabbelde Kadeeke zijn medicatie bij mekaar en vertrok met mijn kleine man naar het Buitenverblijf.

Lang verhaal kort: keigoede beslissing om mijn instinct te volgen.

De blaassonde bleek verstopt 😱
Andere sonde gestoken op spoed, blaasspoeling, en klaar was Kadeeke.
Met complimenten van de spoedarts voor het ernstig nemen van de signalen en voor mijn uitstapje naar het Buitenverblijf.
Terug de auto in en weer naar Brasschaat.

Net op tijd om even te bekomen van de rit, wat te vertellen aan I&E en Gitta te ontvangen die lekker voor ons kwam koken!

Never a dull moment with Kadeeke!

Advertenties

2 gedachtes over “Op uitstap

  1. Nie te doen he diene Kadee!!! Hij weer toch steeds iets te vinden om het weer spannend te maken 😉
    Gelukkig maar volgde je jouw gevoel en was hij snel “verlost”. Hopelijk heb je er verder nog van genoten, en doe E. vele groetjes van ons Elien, zij verbleven ook al eens samen in het buitenverblijf en hadden toen veel plezier in de speelzaal. Aan mama giraffenvlekjes ook heel veel groetjes, van het slaapverpleegstertje 😉

  2. Amai , wat een verhaal! Gelukkig volg je je instinct, moet je altijd doen als moeder denk ik. Wat fijn dat Gitta kwam koken. Het zal wel gezellig geweest zijn. Hopelijk batterijtjes wat opgeladen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s