Zo moeder, zo dochter

Uit goede bron weet ik dat een van mijn eerste woordjes “kaas” was.
Ik was (en ben nog steeds) verzot op kaas.
Normale kaas. Schimmelkaas daar kan mijn maag niet tegen (nee, ook niet als er maar een klein beetje op een pizza ligt, OK?)…

Lees verder

Advertenties

Back on track

Toen ik deze blog begon, ging die over Kleine Kadee, en ook wel over Grote Kadee en mijzelf en hoe wij ons een weg baanden door het medische bos waarin we terecht gekomen waren.

En toen kwam die depressie. Die was natuurlijk wel gelinkt aan de hele toestand, maar daar ging ik dan ook over schrijven.
Toen ik uit mijn “put” begon te klauteren, leerde ik naaien en pikte ik mijn creativiteit weer op.
Dus daar werd ook over geblogd :), zo af en toe.

En toen was ik zwanger van Flavie en moest ik van vandaag op morgen platliggen en kwam er van naaien/haken/tekenen niet meer veel in huis.
Eenmaal Dochterlief geboren was, was er ook niet veel tijd voor al die maaksels.
Hoe klein zo’n boeleke ook mag zijn, daar ben je intensief mee bezig (luiers, voedingen, bandjes, troosten, leren slapen, … En dan heb je nog niet geknuffeld! :))

Maar Flavieke is ondertussen al wat groter, kan al wat alleen spelen en gaat op een deftig uur slapen.
Dus Eva kroop weer achter haar naaimachine!
Het gaat niet meer aan hetzelfde tempo als vroeger.
Die stomme Lupus strooit roet in het eten, weet u nog?
Maar traag gaat ook 🙂

Aangezien ik intussen al weer wat dingen ineengestoken heb waarover nog niet geblogd werd, zet ik ze de komende tijd in een kleine inhaalbeweging op het net.

Voor de zomer voorzag ik Flavie van de Flora Jumpsuit (La Maison Victor mei-juni 2015).
Easy peasy patroontje!
Ik kocht een lichte katoen bij Nostex in Opwijk.

image

Ze heeft hem in het eerste deel van de zomer flink gedragen.
Al had ik beter een maatje groter gemaakt.
Maat 80 was iets te snel te krap…

Zondvloed

Zoals u wellicht weet draagt Kleine Kadee luiers.
Geen Pampers, die grootste maat is inmiddels veel te klein (en Pampers stonden trouwens voor Kadeeke gelijk met rode billen dus die hebben we niet vaak gekocht).
Hij draagt “incontinentieluiers”.

Lees verder

Hier zijn we weer!

“Dat het hier toch wel stillekes geworden is”, heb ik al een paar keer mogen horen.
Kijk, dat zit zo: wij zijn met vakantie geweest!
Wij allemaal ja. Zij het niet helemaal samen.

Leest u even mee met mijn reuze-inhaalmanoeuvre.
Nadien nog stof genoeg om over te bloggen en volgende week eens iets helemaal anders maar daarop moet u dus wachten tot… volgende week 🙂

31 augustus
Met een klein hartje rijden we naar De Panne…
Grote Kadee, Flavie en ik gaan een week naar Italië, de batterijen opladen.
Samen met Kleine Kadee zo’n reis ondernemen zit er niet meer in, niet voor hem en niet voor ons.
Maar Flavieke en wij zijn er wel aan toe…
Dus werd er een oplossing gezocht en gevonden: Kadeeke gaat een week naar Villa Rozerood en zal daar platgeknuffeld worden.
Opa en Oma Kadette gaan hem een deel van die week gezelschap houden daar.
Toch moet ik me er een klein beetje overheen zetten. Het niet zien als hem achterlaten, maar hem én onszelf een week vakantie gunnen…

1 september
De valiezen inpakken, de laatste boodschappen doen, … Vannacht vertrekken we.
Benieuwd hoe Flavieke de reis zal verteren.
Benieuwd hoe een vakantie met kind(eren) zonder handicap eruit ziet.
Benieuwd hoe Kadeeke het zal hebben…
Tussendoor even Facebook bekijken.
Overspoeld worden door berichten van ouders die hun kinderen terug naar school sturen *slik, ja, juist, 1 september*
Beseffen dat het de eerste keer in al die jaren is dat ik niet met 1 september in mijn hoofd zat.
Beseffen dat Kadeeke in andere omstandigheden vandaag naar het derde leerjaar zou gaan *slik*

2 september tot nu
– Flavieke die de reis (met mega veel file in Duitsland) verbazend goed verteert
– Logeren in hetzelfde appartement waar we enkele jaren geleden samen met opa & oma met Kleine Kadee logeerden… Ik mis Kadeeke 💜, maar we genieten ook van een vakantie-zonder-rekening-houden-met-rolstoel/medicatie/aanvallen/…
– Gaan zwemmen in de Thermen met Flavie. Ze is er denk ik nog een klein beetje te jong voor… Ze klampt zich aan mij vast, wil enkel bij mij op de arm. Mama, mama, mama.
Grote Kadee legt de link naar het hele buikgebeuren tijdens de zwangerschap, zelf denk ik eerder aan veiligheid zoeken bij de persoon die meestal de zorgende taken opneemt, in ons gezin ik dus.
Na een tijd komt ze wel los en wordt er zelfs wat gespeeld 🙂
– Gaan wandelen. Met Flavie. Zonder buggy. Madam zit liever in de Boba draagdoek.
Daarover schrijf ik later nog wel een meer uitgebreide blogpost. Een zaligheid dat ding!
Als ik een aanstaande mama IETS kan aanraden is het een draagdoek of een ergonomische draagzak. Boba is voor ons top!
Maar kom alstublieft niet af met de horror en de gruwel van Babybjörn!
Soit, later meer.
– Kleine Kadee die iedereen charmeert in Villa Rozerood. Hij wordt vertroeteld door iedereen en opa & oma ook 🙂
– Mijn hart een sprongetje voelen maken als we Kadeeke gaan oppikken. ’t Was leuk, een week zonder “zorgen” maar ik ben toch blij dat ik hem weer kan knuffelen!