Thuis

Ik beken: ik ben schuldig.
Ik kijk (bijna) elke dag naar Thuis.
Mijn dagelijkse portie hersenceldoding 😀
My guilty pleasure…

Maar daarover wil ik het vandaag niet hebben, nee, ik wil u vertellen over gisteren!
Want gisteren zijn we met Kleine Kadee naar huis gekomen 😀 Lees verder

Floep

Sinds eind augustus heeft Kleine Kadee een maagsonde.
In feite is dat een buisje dat door een gaatje ter hoogte van de maag rechtstreeks in de maag uitkomt en dat daar blijft zitten doordat er een klein ballonnetje gevuld met water het gat langs de binnenkant afsluit (even heel simpel uitgelegd). Lees verder

Roze

Mijn zoon werd vandaag gewassen met roze zeep.
Nadien kreeg hij een roze zwembroek (zwempamper, maar allé) aan.
Om naar het bubbelbad te gaan.
😀

De roze zeep is antiseptisch.
De jongenszwempampers waren op, dus kreeg hij een knalroze.

Mijn zoon heeft zich vandaag rotgeamuseerd in het zwembad.
Met twee (2!) jonge knappe madammen bij zich die met hem speelden en voor zijn charmes bezweken.

Mijn zoon gaat graag zwemmen, wist u dat al?
Met of zonder roze pamper, dat maakt hem helemaal niks uit!
een roze pamper...

Klein Geluk

Toen een jaar of 3 geleden écht tot mij doordrong dat Kleine Kadee in een rolstoel zou zitten, had ik het daar heel moeilijk mee. Het was geen donderslag bij heldere hemel, we hadden al wel door dat ons avontuur met Kleine Kadee geen standaard verhaal zou worden. En ergens wisten we het wel, van die rolstoel (nog voor hij 1 jaar werd zat hij al in een zitorthese), maar als ouder blijf je hopen op een mirakel waardoor alles “goed” zou komen.

Mirakels bestaan helaas niet.

Zijn eerste zitorthese, ini-mini, dat was slikken.
Want daar sta je dan als ouder, met je kleine schat en een onding waar in jouw ogen een grote stempel “HANDICAP” op staat.
Confrontatie.

Maar die ini-mini zitschelp groeit mee, je incasseringsvermogen als ouder ook (al blijven die priemende blikken op straat pijn doen) en je leert relativeren.

Vandaag werd ik met mijn eigen gevoelens van zoveel jaar geleden geconfronteerd.
Vandaag mocht Kleine Kadee na al die weken ziekenhuis voor het eerst sinds zijn operatie terug in zijn rolstoel zitten.
Vandaag was ik blij om hem terug in die rolstoel te zien zitten 🙂

Hij was zo happy dat hij weer mocht zitten, een stralende glimlach van oor tot oor en een guitige blik in de poppetjes van zijn ogen.

Ik moest weer slikken, van ontroering deze keer…

Alleen

Als mama van mijn 5-jarig (bijna 6-jarig, ow wat gaat die tijd snel) Kadeeke, mag ik denk ik wel zeggen dat ik het ziekenhuisgebeuren zo onderhand wel ken…
Gelukkig met veel fijne ervaringen, helaas ook met wat pijnlijke momenten die op mijn harde schijf staan. Lees verder