Over Grote Kadee en Kleine Kadee

12 weken geleden hield ik het niet voor mogelijk dat ik nu nog zwanger zou zijn.
De dokters ook niet.
En kijk: vandaag ben ik 38 weken zwanger!!! :mrgreen:

Lees verder

Advertenties

Hulp

Enkele weken geleden stuurden we een mail naar onze vrienden in de buurt en naar onze familie voor hulp.
U weet vast nog wel dat het hier even flinke chaos was toen ik plots werd opgenomen in Het Buitenverblijf!

Enkele goede zielen reageerden , gelukkig, en daar zijn we dan ook heel erg dankbaar  voor.
De hulpvraag stellen was niet makkelijk voor mij, je belast uiteindelijk niet graag anderen, maar de situatie was wel heel plots heel nijpend… Lees verder

Mannen met baarden

Mannen en hun lichaamsbeharing… Jaaaah weer eens een onderwerp om een boompje over op te zetten 🙂
Moeten/mogen mannen hun okselhaar scheren of niet?
En hoe zit dat dan met borsthaar?
En laat ons toch ook het haar op de benen niet vergeten! Want menig man blijkt te scheren zonder dat er verder ook maar enige link is met de wielrennerij… 🙂 Lees verder

Snurk

Het snurkgedrag ten huize Kadee… ik kan er een boek over schrijven 😀

Over hoe ik, die nooit gesnurkt heb, sinds ik met Grote Kadee samen ben ineens wél snurk (tiens tiens, zou dat dan tóch besmettelijk zijn? Gni gni…)

Over hoe zelfs Kleine Kadee in een onbewaakt moment en in de juiste positie als eens een licht snurkje durft produceren. Al ben ik niet 100% zeker dat dat dan ook in de categorie ‘snurken’ valt, gezien niet gegarandeerd herhaald effect bij dezelfde positie

Over hoe Kleine Kadee heerlijk in slaap valt in ‘lepeltjes-positie’ met een keihard snurkende mama aan zijn oor.

Over het geluidsvolume dat Grote Kadee nacht na nacht naast mij produceert.

Maar eigenlijk wil ik u gewoon deze nachtelijke snurk-conversaties niet onthouden:

Grote Kadee: SSSSNNNNUUUURRRRKKK
Ik: stomp stomp
Grote Kadee: compleet uit het niets Maar ik snurk echt niet!!! Ik ben nog klaarwakker! (op zwaar verontwaardigde toon)

Grote Kadee: SSSSNNNNUUUURRRRKKK
Ik: stomp stomp
Grote Kadee: Wat? Wat? Wat?
Ik: Je snurkt…
Grote Kadee: Ah ja, inderdaad. Anders zou Eva mij niet wakker maken…

Grote Kadee: SSSSNNNNUUUURRRRKKK
Ik: stomp stomp
Grote Kadee: Wat? Wat? Wat? zit ondertussen rechtop in bed
Ik: Je snurkt…
Grote Kadee: Snurk jij?
Ik: Nee, jij…
Grote Kadee: Aaaah… Ik dacht dat je mij wakker maakte om me te zeggen dat jij snurkte… draait zich op zijn zij en snurkt lustig verder 

De Grote-Kadee-garantie (waar heb ik dat bewijsje gelaten???)

Het jaar is hier goed ingezet… Allé, ’t is dan toch nog te zien wat je onder ‘goed’ verstaat.

Nog niet zo lang geleden kon u lezen hoe hier alles tegelijk gebeurt, en mijn woorden zijn nog niet koud of ’t is weer van dat.
Deze keer (voorlopig) enkel Grote Kadee.
Zou hij dan toch stilletjes aan verslijten?
Beginnen die 10 jaar 9-en-een-half-jaar leeftijdsverschil (ik weet het: kleine nuance maar voor Grote Kadee een wéreld van verschil) hun tol te eisen?
En valt dat dan nog onder garantie? 🙂

Alle gekheid op een stokje, vanmorgen was het hier in huize Kadee bittere ernst.
Grote Kadee werd wakker met een erge pijn in zijn schouder, zo erg dat hij zijn arm niet kon bewegen.
Motorisch wel natuurlijk, maar het deed gewoon vreselijk zeer.
Ik maakte Kleine Kadee klaar (medicatie, kleertjes, ochtendhumeur wegkriebelen, ontbijt, tanden poetsen, jasje aan en klaar voor de bus) en Grote Kadee ging onder een hete douche staan… waarna hij met een zielig stemmetje “Evaaaaa” begon te roepen.
Afdrogen lukte niet.
Arm wilde niet mee.
Arm werkte zelfs tegen.

Grote Kadee werd vakkundig afgedroogd én aangekleed (jawel, voor uw Kadeekes moet ge wat over hebben 😉 ) en in de zetel gezet met een kop koffie.
Ik ging ondertussen de huisarts bellen om te weten wanneer er spreekuur was.
Zijn huisarts zit niet op woensdag.
Mijn huisarts (ehm, u leest het goed ja: wij hebben een verschillende huisarts. Lang verhaal dat ik misschien ooit nog wel eens uit de doeken doe.) nam zijn telefoon niet op en ik kreeg het antwoordapparaat. Vriendelijk bandje dat me vertelde dat de dokter in verlof was tot 25 januari en op woensdagmorgen, 26 januari (uhuh, vandaag dus), weer bereikbaar zou zijn.
Dokter had zich waarschijnlijk overslapen of vergeten zijn antwoordapparaat af te zetten, want om kwart over 10 kreeg ik nog steeds die boodschap.
Net toen we beslist hadden er gewoon naartoe te gaan en daar dan wel te zien of er al dan niet spreekuur was en eventueel rechtstreeks door te rijden naar het ziekenhuis waar Grote Kadee nu ook stilaan recht heeft op een tien-beurten-kaart, konden we zijn huisarts toch bereiken.
Of we om kwart voor 1 deze middag konden langsgaan.
Het blijkt uiteindelijk om een ontsteking van het schoudergewricht te gaan. PSH heet dat beestje.
En het doet blijkbaar véél pijn.
Grote Kadee slikt nu ontstekingsremmers en wéér Dafalgan Forte.
Als het binnen een paar dagen niet beter is, zou het waarschijnlijk een kalkafzetting in het gewricht (op de spier?) zijn en moeten er ter controle foto’s genomen worden.
Een cortisonespuit zou dan verlichting moeten brengen.
Nu heb ik vroeger ooit een cortisonespuit in mijn kniegewricht gehad en màn dat doet zeer!
Vriendin C kan er ondertussen ook van meespreken, zij maakte er deze week kennis mee in haar eigen knie.

Maar zover zijn we dus nog niet.

Eerst maar eens zien wat de Voltaren op gang brengt.
En de extra aandacht, vertroeteling, “Tender Love & Care”, lekkere maaltijden, met-kersenpitje-opgewarmd-bedje, … en rust.

Maar dan mag het stilaan gaan ophouden.
’t Is begot nog maar januari, laat ons een béétje redelijk blijven! 😉

Of hoe alles weer eens tegelijk gebeurt…

Wij (Grote Kadee en ik) hadden grootse plannen voor dit weekend.
We zouden er eens een echt weekend voor ‘ons’ van maken.
Kleine Kadee zou voor de eerste keer in de kortopvang blijven. Avontuur voor Kleine Kadee, maar zeker ook voor mama en papa Kadee!
Vrijdag zouden Grote Kadee en ik naar een feestje gaan.
Zaterdag zouden Grote Kadee en ik voor het eerst in 4 jaar (vier jaar!!!) nog eens naar de film gaan.
Zondag zouden Grote Kadee en ik bij de familie Beer langsgaan om iets nieuws te plannen voor dit jaar.

Maar ten huize Kadee lopen de dingen niet altijd zoals gepland… werd dit weekend nog maar eens bewezen. rolleyes

Het begon donderdag (eerste aanval van het almachtige toeval).
Grote Kadee maakte gebruik van ons abonnement op de spoedafdeling van het ziekenhuis wegens euhm… laat het ons problemen met de stoelgang noemen.
Opa en oma waren hier bij mij en Kleine Kadee dus zij konden gelukkig op Kleine Kadee letten terwijl ik met mijn Grote Kadee dus richting ziekenhuis trok. Uiteindelijk is Grote Kadee donderdagavond nog geopereerd…
Oma en opa bleven slapen, ik ben tot ’s avonds bij Grote Kadee gebleven.
Vrijdag was er – ooooh ja, tweede aanval van het toeval – uitzonderlijk geen opvang in de instelling van Kleine Kadee en was hij dus gezellig thuis. Ik was helemaal voorzien, behalve op het feit dat Grote Kadee dus ook mijn aandacht/liefde/zorg nodig had naast zijn ziekenhuisbed…
Vriendin C opgetrommeld (hallelujah voor de vriendschap!!! dankjewel C!).
Tegen dat zij toekwam was daar – u raadt het al: de derde aanval van het toeval… Kleine Kadee had koorts!!!
Van koortsbestrijding weten wij hier alles, maar wat kwam dat even ongelegen. (Hoewel, komt koorts dan ooit gelegen?)
Vriendin C bleef bij Kleine Kadee, ik trok naar Grote Kadee die helemaal groggy was van de pijnstillers in zijn baxter.
De specialist was ondertussen geweest, letterlijk binnen-en-buiten-als-een-wervelwind, en in combinatie met die verdoving was er bij Grote Kadee niet veel van de uitleg doorgedrongen. Maar hij mocht wel naar huis.
Soit, Kleine Kadee weigerde ondertussen te eten door de koorts en het zich-slecht-voelen.
Kortopvang gecontacteerd en wegens ziekte mocht Kleine Kadee sowieso niet gaan.
Vriendin C had intussen versterking gekregen van vriendin I (hallelujah voor de vriendschap – bis! dankjewel I!!!).
Voor we naar huis gingen hebben we de hoofdverpleger nog even gesproken en dan was ik ook op de hoogte van de stand van zaken.
Rond half 4 waren we weer thuis.
Daar werden mijn Grote én Kleine Kadee vertroeteld door C & I, en had ik nog even tijd om wat proviand voor het weekend in te slaan.
Oma had ook aangeboden om in het weekend terug naar Huize Kadee te komen om mij wat ondersteuning te bieden en na het doktersbezoek met Kleine Kadee op vrijdagavond ben ik daar toch maar gretig op ingegaan.
Verdict: faryngitis.
Prognose: een zwaar weekend, zowel voor mama als voor Kleine Kadee om wille van de koorts (aanval van het toeval nummer 4???).
Vandaag kwam de oma-hulpbrigade eraan en guess what??? Na enkele uren zat Kleine Kadee vrolijk te kakelen en te kletsen met oma. Wég koorts!!! eek (aanval van het toeval 5)

Oma is weer naar huis, voor opa gaan zorgen.

Grote Kadee is voorzichtig maar doet het goed met zware Dafalgans.

En Kleine Kadee? Die ligt ondertussen al in zijn bedje, maar heeft weer koorts.

En ik voel een kopvalling opkomen. Kan er nog meer toeval bijkomen???