Hulp van de oude man

Kleine Kadee is in kortopvang dit weekend.

Daarom gingen we vandaag met Flavie kijken naar Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten.
Jaja, ik weet het: je mag dat nu niet meer zeggen, van die Zwarte Pieten. Het moet nu Roetveegpiet of whatever zijn.
Pech gehad! Da’s hier MIJN blog en ik heb het over Zwarte Piet! Nah! Lees verder

Helden

De muzikale helden die mijn jeugd kleurden… ze vallen als vliegen.

Er was Luc De Vos, er was Thé Lau.
Prince.
David Bowie.

En gisteren Leonard Cohen…

Ik was en ben geen dweper.
Ik hou van muziek, niet van de mythe die rond artiesten gecreëerd wordt.
Maar Cohen was één van die mensen met een ongelooflijk charisma.
Zijn timbre, dat met de jaren nog dieper en nog warmer werd.
Zijn présence.
Het fragiele oude mannetje op een podium dat, zo gauw hij begon te zingen, een grote meneer werd.

Ik leerde Cohen als jong kind kennen.
Mijn ouders draaiden zijn platen namelijk grijs.
Op die leeftijd vond ik het eigenlijk wat saaie muziek…
Als student gingen mijn ogen (oren?) pas open.
Wat een prachtige teksten, hypnotiserende melodieën…
Maar al te vaak dacht ik dat mijn cd speler nog aan het draaien was, terwijl die al lang zweeg. De muziek zette zich verder in mijn hoofd.

Ik zou hier heel graag een van zijn nummers bij zetten in een filmpje, maar ik kan niet kiezen.
So long, Leonard!

Slaapstrijd, het vervolg…

Deze namiddag trok ik met Flavie naar de pediater.
Ze ging van een wild gillende huilende peuter naar een peuter die gierde van het lachen en weer terug (tip voor artsen in opleiding: een stethoscoop met een kikkertje op is een hit! Een hit zeg ik u!). 

Maar de pediater vond wel iets.
Een virale keelontsteking.
Die waarschijnlijk nog koorts gaat geven.
Flavie krijgt dus Nurofen, nesivine, hoestsiroopje, een veel TLC 😀

Nu haar nog overtuigen dat ze echt wel moet gaan slapen.
’t Is half 10!
Grote Kadee onderneemt as we speak poging elfendertig.
Ben benieuwd!

Slaapstrijd

Zeven jaar lang zijn we zo goed als iedere nacht meerdere keren uit ons bed gemoeten voor Kleine Kadee.
Het maakte dat we op den duur in een soort mist leefden. Want nacht na nacht een keer of 4-5 (of soms nog meer) uit je bed moeten omdat je kind aanvallen doet, ongemak heeft en niet kan duidelijk maken wat er scheelt, dat kruipt in je kleren. Lees verder